MIESIĘCZNIK

DIECEZJI

EŁCKIEJ

 

 

strona główna | o nas | kontakt | archiwum 

 

 

Najnowszy numer: 

 

___________________

 

W numerze: 

 

 MISJE

 JUBILEUSZOWY ROK MIŁOSIERDZIA

 UROCZYSTOŚCI ŚWIĘTOWOJCIECHOWE

 1050. ROCZNICA CHRZTU POLSKI

 PIERWSZA KOMUNIA ŚWIĘTA

 DZIEŃ MATKI

 HISTORIA

 KULTURA

 RODZINA

 MŁODZIEŻ

 DZIECI

 RELAKS

 ZAKONY I ZGROMADZENIA

 BISKUP JERZY MAZUR W AFRYCE

DZIELMY SIĘ MIŁOŚCIĄ: 

 

BIULETYN INFORMACYJNY CARITAS DIECEZJI EŁCKIEJ - bezpłatny dodatek do MARTYRII 

 

DZIELMY SIĘ MIŁOŚCIĄ: 

MARTYRIA MARTYRIA DIECEZJI EŁCKIEJ - bezpłatny dodatek do MARTYRII 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jeżeli chcesz zapoznać się ze szczegółowym spisem numeru: 

>> kliknij <<

 

 

 

 

 

 

Afryka – śladami misjonarzy

 

W państwach afrykańskich pracuje 92 polskich księży diecezjalnych (tzw. fideidonistów – posłanych z darem wiary), 442 księży i braci zakonnych, 317 sióstr oraz siedemnaście osób świeckich. Najwięcej polskich misjonarzy posługuje w Kamerunie, Zambii, Kongo, Rwandzie, Republice Południowej Afryki i Tanzanii.

 

Na przełomie lutego i marca br. bp Jerzy Mazur jako przewodniczący Komisji Episkopatu Polski ds. Misji wraz z o. Kazimierzem  Szymczychą SVD odwiedził polskie placówki misyjne w Zambii i Zimbabwe. W Zambii duchowni odwiedzili archidiecezje Lusaka oraz diecezje: Kabwe, Monze i Livingstone. Spotkali się z nuncjuszem apostolskim w Zambii – abpem Julio Muratem, arcybiskupem Lusaki – George’em Telesphorem Mpundu oraz biskupem diecezji Kabwe – Clementem Mulenga SDB. Bp Jerzy Mazur i o. Kazimierz Szymczycha wraz z organizatorami wizyty odwiedzili też misje prowadzone przez fideidonistów (Chilumba, Likumbi, Makeni, Mpunde, Mukonchi, Namalundu), wspólnoty zakonne sióstr misjonarek Świętej Rodziny, sióstr miłosierdzia św. Karola Boromeusza i sióstr służebniczek starowiejskich (służebniczki Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej) oraz księży werbistów i księży salezjanów. Zatrzymali się również na modlitwę przy grobie śp. kard. Adama Kozłowieckiego SJ, pierwszego arcybiskupa Lusaki. Lusaka to jedyna w historii misji w Afryce diecezja, którą polscy misjonarze założyli od podstaw i rozwinęli.

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Bezdomni z Ełku przy grobie św. Jana Pawła II

 

Papież Franciszek w orędziu urbi et orbi mówił: – Do tych, którzy w naszych społeczeństwach stracili wszelką nadzieję i smak życia, do przygnębionych osób starszych, które w samotności odczuwają, że ubywa im sił, do młodych, którym zdaje się, że nie mają przyszłości, do wszystkich kieruje raz jeszcze słowa zmartwychwstałego Pana: Oto czynie wszystko nowe... pragnącemu dam darmo pić ze źródła wody życia… (Ap 21,5-6). Niech to pocieszające orędzie Jezusa pomaga każdemu z nas zacząć od nowa z większą odwagą i nadzieją budować drogi pojednania z Bogiem i z braćmi. Tak bardzo tego potrzebujemy!

 

Takim impulsem do odnalezienia nadziei i odwagi w odbudowywaniu relacji z Bogiem był na przełomie maja i kwietnia br. wyjazd bezdomnych z Ełku do Wiecznego Miasta. Zorganizowała go Caritas Diecezji Ełckiej przy dofinansowaniu od sponsorów oraz z Urzędu Miasta. Udział wzięło 35 bezdomnych: podopieczni Domu św. Ojca Pio, prowadzonego przez Caritas, oraz Domu dla Bezdomnych Monar-Markot w Ełku. Przed wyjazdem bp Jerzy Mazur udzielił wybierającym się w podróż pasterskiego błogosławieństwa. – Chciałbym wam życzyć, by pobyt w Wiecznym Mieście przyczynił się do odzyskania nadziei. Oby przejście przez Bramę Miłosierdzia dało wam siłę do walki o lepszą przyszłość i było początkiem uzdrowienia, którego źródłem jest Boże miłosierdzie – mówił bp Mazur.

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Chrzest Polski to także moja sprawa

 

W jubileuszowych obchodach 1050. rocznicy chrztu Polski uczestniczył Episkopat Polski, zaproszeni goście i wierni, wspólnie dziękując za chrzest Polski i wsłuchując się w pieśń dzwonu Mieszka i Dobrawy, jak wyśpiewuje: Ciebie Boga wysławiamy… Co za wspaniałe przeżycie! Żeby w dźwiękach dzwonu nie tylko usłyszeć, ale zobaczyć dzieje kraju. Polska wielokrotnie znikała z mapy jako państwo, ale w wierze trwała zawsze. W duszach naszych drzemie moc chrześcijańska zdolna pokonać wszelkie przeciwności. Kiedy Polski nie było na mapie, przez chciwość zaborców, to trwała w duszach ludzkich. Być Polakiem to być sobą w świecie, który robi wszystko, by człowiekiem manipulować i zrobić z niego niedowiarka. To oznacza walkę w najcięższej bitwie, która nigdy się nie skończy – o wytrwanie w przyrzeczeniach chrzcielnych.

 

czytaj więcej

__________________________________________________

Biała sukienka

Doczekaliśmy się tego cudownego okresu w roku. Spoglądając za okno, dostrzegamy intensywny kolor zieleni. Przyroda wystrzeliła kolorami, jakby chciała nadrobić czas zimowego uśpienia. W świecie przyrody trwa piękny koncert. Można by rzec, że w tym czasie Bóg używa wszystkich instrumentów, by tworzyć to niesamowite i piękne dzieło.

 

Na tle intensywnej zieleni dostrzegam biel pierwszokomunijnej sukienki. Teraz, w maju, na drogach i ulicach naszych wsi i miasteczek widzimy często dzieci ubrane tak inaczej, tak odświętnie. Już wiemy, że one po raz pierwszy do swojego serca przyjmą Pana Jezusa. Gdy tak spoglądam na te odświętnie ubrane dzieci, które biegną do kościoła, myślę, że rzeczywiście pragną one przyjąć Pana Jezusa. Czy jednak na pewno tak jest? Czy aby na pewno wszystkie dzieci tego pragną?

 

W tym miejscu przypomina mi się pewna historia, która nie tak dawno usłyszałem. Otóż w jednej ze szkół pani katechetka na lekcji religii zapytała dzieci, które przygotowywały się do przyjęcia Pierwszej Komunii Świętej, co będzie najważniejsze w dniu Pierwszej Komunii. Oczywiście dzieci bardzo grzecznie odpowiedziały, że po raz pierwszy przyjmą Pana Jezusa do swojego serduszka. – Bardzo dobrze dzieci – powiedziała pani. I w dalszym ciągu prowadziła katechezę. Po pewnym jednak czasie na tej samej lekcji usłyszała wśród dzieci jakiś szmer. Stawał się on coraz głośniejszy i głośniejszy aż dzieci zaczęły się między sobą kłócić. Wówczas jeden z najlepszych uczniów w klasie nie wytrzymał i na cały głos powiedział: – Rower? Rower to ma każdy. Laptop? Też mi prezent. Mój tata ma ich kilka w domu. To nic takiego. Ja dostanę na Komunie quada. Tak! Będzie taki duży, prawdziwy. Rodzice powiedzieli, że mi taki kupią. A tatuś nauczy mnie na nim jeździć.

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Na Dzień Matki od weteranów Polski Podziemnej

 

Po zakończeniu wojny i po ucieczce z obławy augustowskiej byłem poszukiwany przez NKWD i UB za przynależność do Armii Krajowej i dalszą służbę w drugiej konspiracji. Tym samym zostałem zmuszony do ukrywania się. Zmieniłem tożsamość i miejsce zamieszkania. W domu zostawiłem samotna mamę, obarczona prowadzeniem gospodarstwa, bez spalonych wojna zabudowań, opiekującą się niesprawnymi babcią i dziadkiem. Ojciec był  już aresztowany przez NKWD jesienią 1944 roku i wywieziony do łagru w Ostaszkowie.
 

Od tej pory musiałem dbać już tylko o siebie: jak zapewnić utrzymanie, jak ustrzec się przed aresztowaniem i nadal kształcić. Przede wszystkim musiałem zerwać wszelkie kontakty z rodziną i z rodzinnym środowiskiem, podjąć się stałej pracy zawodowej i kontynuować naukę dającą pogodzić się z pracą. Musiałem przy tym zawsze pamiętać, by dobrze wywiązywać się jako aktor w nowej roli repatrianta. Wiedziałem, że od tego zależy moja wolność a może i życie. Nie zdawałem sobie sprawy, że to będzie takie trudne.

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Nie zabijaj!

 

Piąte przykazanie: „Nie zabijaj” zawiera w sobie nie tylko zakaz. Ono wzywa nas do określonych postaw i zachowań pozytywnych. Nie zabijaj, ale raczej chroń życie, chroń zdrowie i szanuj godność ludzką każdego człowieka, niezależnie od jego rasy czy religii, od poziomu inteligencji, stopnia świadomości czy wieku, zdrowia czy choroby. Nie zabijaj, ale raczej przyjmij drugiego człowieka jako dar Boży – zwłaszcza jeśli jest to twoje własne dziecko. Nie zabijaj, ale raczej staraj się pomóc twoim bliźnim, aby z radością przyjęli swoje dziecko, które – po ludzku biorąc – uważają, że pojawiło się nie w porę.


św. Jan Paweł II, Radom 1991 r.

czytaj więcej

__________________________________________________

 

Zobowiązane do pełnienia dzieł miłosierdzia

 

Zgromadzenie Sióstr Benedyktynek Misjonarek założone zostało przez Matkę Jadwigę Kulesze 24 czerwca 1917 roku w Białej Cerkwi koło Kijowa. Jest instytutem zakonnym zatwierdzonym przez Stolicę Apostolską, w którym każda siostra dąży do doskonałej miłości Boga i bliźniego drogą rad ewangelicznych. Przez całkowity dar z siebie, złożony w akcie profesji i realizowany w życiu, każda siostra uwielbia nieustannie Boga w myśl reguły św. Benedykta: Aby we wszystkim był Bóg uwielbiony (Reguła Benedykta 57, 9). Realizując charyzmat Matki Założycielki przez świadectwo życia oraz działalność apostolską, która stanowi właściwy cel Zgromadzenia, siostry
włączają się w zbawcze dzieło Kościoła. Podążając drogą wyznaczoną przez Matkę Założycielkę i tradycje zgromadzenia, prowadzimy różnorodne formy działalności apostolskiej: wychowanie i kształcenie dzieci i młodzieży, a szczególnie tych, które z różnych przyczyn są pozbawione opieki. Tym sposobem zgromadzenie włączą się w realizacje zadania Kościoła, który jako Matka pragnie swym dzieciom zapewnić wychowanie przepojone duchem Chrystusowym. Działania apostolskie realizujemy poprzez katechizacje, prowadzenie domów dziecka, przedszkoli, domów dla ludzi starszych, ośrodków wychowawczych, zajęć świetlicowych, organizowanie misteriów oraz przedstawień związanych z rokiem liturgicznym czy innych przedsięwzięć religijnych.

 

czytaj więcej

 

MARTYRIA, 19-300 EŁK, pl. Katedralny 1

tel./fax. (087) 610 01 05, e-mail: martyria@diecezja.elk.pl

saintelk